*:.+ ☆ ..Orange Princess.. ☆ +.:*

อย่างที่เคยอัพถึงน้ำตาลมาแล้ว ..

น้ำตาลไม่ใช่หมาของแอร์ แต่เค้ามาอยู่ที่บ้าน

วันนึง.. วันนั้นเป็นวันที่บ้านคึกคักเป็นพิเศษ

อาจจะเป็นเพราะว่าที่บ้านไม่ได้เลี้ยงหมาเป็นเรื่องเป็นราว

มานานพอสมควร ตั้งแต่เสียไอ้หมีไป

แต่น้ำตาลเหมือนสมาชิกคนนึงในบ้านที่เพิ่มขึ้นมา

โดยที่ไม่มีใครตั้งตัวทัน แต่ทุกคนก็รักและเอ็นดูเค้า

เหมือนสมาชิกในครอบครัวตัวนึง ..

เวลาแค่นึงวัน สำหรับบางคนมันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

แต่สำหรับน้ำตาลกับแอร์ นั้นคือครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของชีวิต

ที่เราได้อยู่ด้วยกัน

วันนี้หลังจากเก็บตัวอยู่ในห้องอ่านหนังสือมาจนปวดตาไปหมด

เลยตัดสินใจลงมาหาอะไรกินที่บ้านตอน ประมาณ

5โมงเย็น คนที่บ้านเลยเดินเข้ามาบอกว่าน้ำตาลไปแล้ว

ตอนแรก ก็งงๆ ก็รู้มันไปแล้ว ไปได้เป็นอาทิตย์ๆแล้ว

จะมาบอกอีกทำไม แต่เขาบอกว่า ไปแล้วจริงๆ

"โดนรถทับตาย"

ตอนแรกที่ฟังใจหายเหมือนกันนะ

แต่ก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไรมากมาย

จนกระทั่งได้มานั้งอยู่คนเดียวในห้อง ....

คนที่ขับรถชนน้ำตาลตายเขาจะรู้สึกอะไรบ้างมั้ย?

เขาจะรู้มั้ย ว่ามีใครสูญเสีย? จะรู้บ้างหรือเปล่าว่ามีคนที่เสียใจ?

กับการจากไปของชีวิตเล็กๆ ที่สำหรับเขา มันไม่สำคัญ

และไม่คิดจะเหยียบเบรกเลยด้วยซ้ำ เขาจะเคยคิดบ้างมั้ย

ว่าชีวิตของหมาตัวนึง มันก็คือ ชีวิต และมีค่าเหมือนกัน

บางคนได้แต่คิดว่า มันเป็นแค่หมา ..

การเป็นหมา คือ สิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์

ไม่สมควรได้รับการปฏิบัติอย่างดี

ไม่ควรแม้กระทั่งจะกินข้าวดีๆกับเขาสักมือ

"เพราะมันเป็นหมา"

หมาไม่ได้หายใจเอาอากาศเข้าออกเหมือนคนเราหรอ?

หมาไม่รู้สึกไม่เจ็บปวด ไม่มีหัวใจหรือไง?

หมา คือ ของเล่นที่นึกจะเหวี่ยงซ้ายหรือเตะให้มันไปขวาก็ได้งั้นหรอ?

สำหรับแอร์มันไม่ใช่ แอร์ทำแบบนั้นไม่ได้

สิ่งที่มันมีลมหายใจและจับต้องได้ ก็คือเพื่อนร่วมโลกของเรา

แล้วเขาก็ไม่เคยทำให้เราเดือดร้อน

วันๆขอแค่ข้าวแค่น้ำและความรัก

มันมากเกินไปหรอคะ ?

ณ วันนี้ น้ำตาลไปแล้ว น้ำตาลไม่กลับมาแล้ว

มันคือความรู้สึกเสียใจในวันเวลามากกว่า

เสียใจที่ทำไมตอนนั้น ไม่คิดว่าจะรั้งเขาเอาไว้

ไม่ยอมแข็งใจอีกนิด แล้วเลี้ยงเขาเอาไว้ใกล้ๆตัว

เขาจะได้ไม่ต้องไปจบชีวิต

ในสถานที่และเวลาที่ไม่มีใครรู้สึกถึงเขาได้

ไม่รู้จะโทษใครได้ และไม่รู้จะพูดอะไรมันอึดอัดไปหมด

เราก็คงมีบุญกันมาแค่นี้นะน้ำตาล ไม่ว่าแกจะอยู่ที่ไหน

ก็แค่ขอให้แกรับรู้เอาไว้ ก็ยังรักแกเหมือนเดิม

ยังอยู่ตรงนี้เหมือนเดิม

หลับให้สบายไปในที่ๆแกอยากจะไป

หวังว่าถ้าเรายังมีวาสนาต่อกัน และแกยังจำฉันได้

วันนึงเราจะได้เจอกัน ..

คิดถึงน้ำตาล คิดถึงไอ้หมี สองสิ่งที่จากไป

อย่างไม่มีวันกลับ ...











.
.
.